Përmbledhja e Temës
Marrja në pyetje e të pandehurit, dëshmitarit dhe personit të arrestuar duhet të respektojë statusin procedural, të drejtat dhe ndalimin e detyrimit për vetëfajësim.
Qëllimi dhe rëndësia juridike
Deklarata mund të jetë provë e rëndësishme, por vetëm nëse është marrë ligjërisht dhe me respektimin e garancive.
Shpjegimi i detajuar juridik
Informimi për të drejtat
Para marrjes në pyetje personi duhet të informohet sipas statusit të tij për arsyen e dyshimit/akuzës dhe të drejtat për heshtje e mbrojtës.
Vullnetariteti
Nuk lejohet detyrimi, dhuna, kërcënimi ose metoda që cenon lirinë e vendimmarrjes.
Prania e mbrojtësit
Kur personi e kërkon ose mbrojtja është e detyrueshme, veprimi duhet të respektojë kushtet e Kodit.
Dokumentimi
Deklarata dhe rrethanat e marrjes së saj duhet të dokumentohen në mënyrën që kërkon procedura.
Dëshmitari
Duhet të informohet mbi detyrimet, të drejtën për refuzim kur ekziston dhe pasojat e deklarimit të rremë sipas ligjit.
Veprimet e tjera
Identifikimi, ballafaqimi, ekspertiza, ekzaminimet dhe veprimet e tjera kanë secila rregulla të veçanta për ligjshmëri dhe dokumentim.
Dallimet, përjashtimet dhe çështjet që duhen dalluar
I pandehuri ka të drejtë të heshtë; dëshmitari si rregull ka detyrime për deklarim, përveç rasteve të përjashtimit ose refuzimit që njeh Kodi.
Zbatimi praktik
Policia e merr në pyetje personin e arrestuar pa mbrojtës, megjithëse ai e ka kërkuar shprehimisht. Duhet të analizohet ligjshmëria dhe përdorshmëria e deklaratës.
Kujdes në provim
Mos i aplikoni të njëjtat rregulla të deklarimit mbi të pandehurin dhe dëshmitarin.
Përgjigjja për provim – 30–60 sekonda
Marrja në pyetje duhet të respektojë statusin procedural, të drejtën për heshtje, mbrojtësin, vullnetaritetin dhe dokumentimin. I pandehuri nuk detyrohet të vetëfajësohet, ndërsa dëshmitari u nënshtrohet rregullave të posaçme për detyrimin dhe përjashtimet nga dëshmia.
Baza ligjore
Kodi i Procedurës Penale – dispozitat për marrjen në pyetje, deklaratat dhe veprimet hetimore.